العلامة المجلسي (مترجم :عطاردى)
421
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى)
است كه با آن اشياء را برمىدارد ، و بعد از آن پا هست كه با آن حركت مىكند . يكى از آنها دامن و آلت تناسل اوست كه به آن وسيله زناشوئى مىكند و توليد مثل مىنمايد ، يكى از آنها سرش هست كه صورت او در آن قرار دارد ، و هيچ عضوى در بدن نيست مگر اينكه خداوند براى او فريضهاى معين كرده است . آنچه را كه بر قلب واجب كرده غير از آن است كه بر گوش واجب نموده ، و آن چه را بر گوش واجب ساخته غير از آن است كه بر چشم واجب كرده است ، و بر چشم چيزى واجب نموده كه بر دست واجب نكرده است . براى دست وظيفهاى گذاشته كه براى پا نيست ، و براى پا وظيفهاى هست كه براى دامن نمىباشد ، و براى دامن چيزى گذاشته كه براى صورت نيست ، و بر صورت چيزهايى واجب كرده كه براى زبان نمىباشد . اما آنچه بر قلب واجب كرده و آن ايمان و شناخت و اعتقاد و خوشنودى از آن چه واجب كرده است و تسليم در برابر امر خداوند و انديشه و تفكر و ياد خدا و اطاعت از آن چه نازل كرده و در قرآن آن را بيان نموده است و بايد تا حد توانائى آن دستورات را به كار گيرند . واجب است كه همه مسائل و موضوعات دينى را در قلب خود معتقد باشد و آنها را با عمل و كردار خود نشان دهد مگر آنهائى كه براى اظهار آن ضرورتى نباشد ، خداوند هم در قرآن فرموده : إِلَّا مَنْ أُكْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِيمانِ ، كسانى كه از روى اضطرار كارى مىكنند ولى در دل با آن مخالف مىباشند . خداوند در يكى از آيات قرآن مىفرمايد : پروردگار شما را در اداء سوگندهاى بىفايده مؤاخذه نمىكند ولى به آنچه دلتان بدست آورده محاسبه مىنمايد ، در جاى ديگر فرمود : كسانى كه به زبان ايمان مىآورند ولى در دل ايمان پيدا نمىكنند ، در جاى ديگر فرموده : متوجه باشيد كه به ذكر خداوند دلها مطمئن مىگردند . در آيهاى از قرآن مىفرمايد : آنها در خلقت زمين و آسمانها فكر مىكنند و مىگويند بار خدايا تو اينها را باطل و بدون هدف خلق نكردهاى ، در جاى ديگر گفته : آيا آنها در آيات قرآنى تفكر نمىكنند مگر بر دلهاى آنان قفل نهاده شده كه